مراقبت از ایمپلنت

ایمپلنت

زیبایی و سلامت دندان یکی از مهم ترین مواردی است که باید مورد توجه قرار گیرد زیرا دندان نقش موثری در زیبایی چهره شما خواهد داشت. یکی از مشکلاتی که ممکن است برای دندان های شما پیش آید پوسیدگی دندان است که در صورتی که به آن رسیدگی نشود ممکن است باعث از بین رفتن بافت دندان شود و باید دندان را کشید.

شاید کمی از کشیدن دندان ترس داشته باشید و گمان کنید که با کشیدن دندان ظاهر دندان های شما بد خواهد شد. اما بهتر است بدانید که به راحتی می توان با ایمپلنت دندان های جدید کاشت و زیبایی دندان هایتان حفظ شود.
معمولا آقایان بعد از ۱۸ سالگی و خانم ها بعد از ۱۶ سالگی می توانند کاشت دندان را به راحتی انجام دهند.

ایمپلنت چیست

ایمپلنت پین های باریکی است که از تیتانیوم خالص ساخته شده است و درون استخوان فک قرار خواهد گرفت.
تیتانیوم یک فلز با کیفیت است که برای این کار کاملا مناسب است. این فلز دارای لایه نازک بر رو ی سطح خود بوده که باعث شده در برابر خورگی ها، اسید، اکسیژن و ترکیبات نمک مقاوم باشد.

همچنین بدن انسان تیتانیوم را جسم خارجی حساب نمی کند و آن را پس نمی زند. با قرار دادن آن در فک استخوان های اطراف آن رشد می کنند و مشکلی پیش نخواهد آمد.

سطح تیتانیوم انواع مختلفی دارد که عبارتند از :
•  اسید اچ
•  پوشش هیدروکسی آپاتیت
•  اسپری پلاسما

ایمپلنت را به عنوان ریشه دندان در فک قرار خواهند داد. سپس روکش هایی را به عنوان تاج دندان بر روی آن قرار می دهند. وظیفه ی ایمپلنت در واقع نگهداری این روکش ها است. ایمپلنت را می توان ریشه ی مصنوعی نامید که دندان های جدید را نگه خواهد داشت.

شاید برخی از شما فکر کنید که دندان های کاشته شده دچار مشکل خواهند شد اما بهتر است بدانید که دندان هایی که برای شما کاشته می شوند به هیچ عنوان مشکلی را پیش نخواهند آورد و کاملا شبیه دندان های طبیعی هستند.

در چه مواقعی از ایمپلنت استفاده خواهد شد؟

•  بین دندان های جلو به دلیل کشیدن یک یا چند دندان فاصله ایجاد شود.
•  از انتهای قوس دندانی یک یا چند دندان از بین برود و فقط یک سمت دندان طبیعی باشد.
•  کل دندان های یک یا هر دو فک از بین بروند.

 

انواع ایمپلنت

ایمپلنت دارای انواع مختلفی است که در اینجا انواع آن را نام خواهیم برد:

ایمپلنت ریشه ای

رایج ترین نوع ایمپلنت، ایمپلنت ریشه ای است که مانند یک پیچ ضخیم است و دارای پهنا و طول متفاوت است. این نوع ایمپلنت را با توجه به کیفیت استخوان فک و همچنین روکش دندان بیمار مورد استفاده قرار می دهند.

ایمپلنت دارای چهار چوب راموس

این نوع ایمپلنت کمی قوی تر است و از آن برای بیمارانی استفاده می شود که استخوان فک پایین شان نارک باشد. این بدین دلیل است که این نوع ایمپلنت می توان ضعیف بودن فک را تثبیت کند و مانع شکستگی آن شود. همچنین این نوع ایمپلنت را به افرادی که قصد دارند از ایمپلنت ساب پریواستیل استفاده کنند پیشنهاد خواهیم نمود.

چه افرادی برای ایمپلنت مناسب هستند؟

معمولا افرادی که دندان های سالم دارند و استخوان های فک و لثه شان سالم است می توانند به راحتی ایمپلنت انجام دهند. اما افرادی که بیماری های مزمن دارند یا اینکه بیماری های براکسیسم یا دیابت دارند کمی سخت تر می توانند ایمپلنت را انجام دهند.

مناسب ترین زمان قرار دادن ایمپلنت

بهترین زمانی که می توان ایمپلنت را در فک قرار داد زمانی است که بالافاصله بعد از کشیدن دندان است. البته بهتر است که دندانی که کشیده اید عفونی نباشد و یا در اثر عفونت استخوان دندان از بین نرفته باشد تا ایمپلنت با موفقیت بیشتری انجام شود.

دندان های چند ریشه ای

اگر دندان های چند ریشه ای دارید بهتر است که بین زمان کشیدن و قرار دادن ایمپلنت حدودا ۶ هفته فاصله بیافتد تا به راحتی ایمپلنت انجام شود.

 

مزایای ایمپلنت

ایمپلنت دارای مزایای بسیاری است. یکی از مهم ترین مزیت های ایمپلنت جویدن راحت است. معمولا افرادی که دندان هایشان را از دست می دهند با دندان های مصنوعی متحرک به سختی می جوند. این افراد به کمک ایمپلنت می توانند به راحتی و بدون دردسر عمل جویدن را انجام دهند.
برخی از افراد نیز تمایل به استفاده از دندان های مصنوعی متحرک ندارند. این افراد با انجام ایمپلنت رضایتمندی بیشتری دارند.
در این بین افرادی نیز هستند که باید پروتز ثابت انجام دهند و می خواهند که دندان های سالم مجاور آسیب نبینند. این افراد می توانند به راحتی عمل ایمپلنت را انجام دهند بدون اینکه دندان های مجاورشان آسیب ببینند.
بهتر است بدانید که ایمپلنت کاملا شبیه دندان طبیعی است و برای افرادی که می خواهند دندان های جایگزین طبیعی باشند گزینه مناسبی است.

مقایسه ی ایمپلنت با روشهای دیگر

در واقع زمانی که یک یا چند دندان از بین می رود از پروتز های متحرک استفاده می کنند که اگر یک دندان از بین برود با تراش دادن دندان های مجاور سعی بر حل مشکل دارند که این خود باعث می شود که دندان های مجاور پوسیده شوند. اما با انجام ایمپلنت مشکلی برای دندان های مجاور پیش نخواهد آمد.
همچنین اگر چند دندان از بین رود از پلاک متحرک برای حل مشکل استفاده می شود که این خود باعث آزار بیمار می شود و ممکن است شل و خراب شود و دندان های دیگر را پوسیده کند. همچنین وقتی که کل دندان ها از بین می روند از پروتز متحرک استفاده می کنند که اینکار هم باعث می شود که به راحتی نتوان غذا خورد و صحبت کرد و مشکلاتی برای فرد ایجاد خواهد کرد. اما ایمپلنت این مشکل را برطرف خواهد نمود.

به علاوه برخی دیگر از مزایای ایمپلنت عبارتند از:

•  عدم نیاز به جراحی
•  انجام ایمپلنت در مدت زمان بسیار کم
•  عدم وجود درد، کبودی و خونریزی
•  عدم وارد کردن آسیب به عروق خونی لثه
•  برگشت فرد با دندان در همان روز

مراقبت از ایمپلنت

همانطور که از دندان های طبیعی تان مراقبت می کنید باید از ایمپلنت های دندانی هم مراقبت کنید. اما بهتر است بدانید میکروب های موجود در دهان ممکن است که به لثه های اطراف ایمپلنت آسیب وارد کنند و حتی ایمپلنت را خراب کنند به همین دلیل نیاز است که با دقت کافی از ایمپلنت های دندانی مراقبت کنید.

رژیم دیابتی

نحوه رژیم دیابتی

بهترین رژیم برای مبتلایان به دیابت چیست
در ابتدا باید اصول را بررسی کنیم. سه نوع اصلی غذا داریم: پروتئین ، چربی و کربوهیدرات. پروتئین از گوشت ،ماهی ،تخم مرغ ،شیر ،پنیر و پروتئین گیاهی مثل دانه سویا به دست می آید.در این مقاله رژیم دیابتی توضیح داده خواهد شد.

چربی را از خوردن کره،مارگارین،روغن گوشت های چرب،تخم مرغ و گیاهان چرب مثل آواکادو می گیریم.خوردن پروتئین و چربی تنها سبب می شود گلوکز خونتان خیلی کند بالا برود زیرا بدن شما به چندین ساعت زمان نیاز دارد تا چربی و پروتئین را تجزیه کرده و به گلوکز تبدیل کند.

انواع مختلفی کربوهیدرات ها

انواع مختلفی از کربوهیدرات ها وجود دارند.
قند،مربا،عسل وآبمیوه ها نمونه هایی از کربوهیدرات فرایند شده یا ساده هستند که از معده وروده به سرعت جذب جریان خون می شوند. بنابراین،وقتی کربوهیدرات ساده شده مصرف می کنید،گلوکز خون خیلی سرییع بالا می رود.
به همین دلیل است که در صورت پایین بودن بیش از حد گلوکز خون این غذاها مناسب مصرف هستند.
تمام دانه ها،نان،پاستا،برنج،غلات و سیب زمینی حاوی مقدار زیادی نشاسته و کربو هیدرات هستندکه کمتر فن آوری شده اند.غذاهایی مثل عدس و لوبیا شامل کرب و هیدرات اصلاح نشده یا کربوهیدراتهای پیچیده ای هستند که حاوی فیبر حل شدنی می باشند.وقتی این نوع کربوهیدرات را میل می کنید ،گلوکز خون شما خیلی کند بالا می رود.

رژیم دیابتی
دیابت و بیماری تیروئید

هر دو مرتبط با غدد درون ریز و مشکلات هورمونی می باشند. هنگامی که افراد مبتلا به دیابت به بیماری تیروئید مبتلا می شوند، کنترل قندخون این افراد دچار اختلال می گردد.

کم کاری تیروئید غالباً با تجویز تیروکسین (levoxyl , synathroid , levothyroxine) درمان می شود. این دارو باید روزانه مصرف شود و نباید همراه با مولتی ویتامین استفاده گردد زیرا آهن موجود در مولتی ویتامین با اتصال به تیروکسین مانع از عملکرد موثر این دارو می گردد.
وقتی که غده ی تیروئید بیش از حد فعال باشد، فرد به پرکاری تیروئید مبتلا خواهد شد. این مسئله موجب افزایش بیش از حد هورمونهای تیروئیدی می گردد. معمولاً پزشک با تجویز دارو یا جراحی یا پرتو درمانی سرعت فعالیت غده ی تیروئید را کند می کند تا حدی که فرد نیاز به جایگزینی تیروئید در دراز مدت پیدا نکند.
در برخی از مطالعات مشخص گردید که در بدن شخص مبتلا به کم کاری تیروئید ، متابولیسم انسولین کندتر است و همین موضوع سبب کاهش نیاز به انسولین در مدت زمان کوتاه می گردد.
اما پر کاری تیروئید می تواند عدم تحمل گلوکز را وخیم تر کرده و کنترل دیابت را مشکل تر نماید. پرکاری تیروئید می تواند  کنترل قند خون را مشکل تر نماید همچنین در این حالت نیاز به انسولین افزایش می یابد.
در واقع پرکاری تیروئید ممکن است دیابت پنهان را به دیابت آشکار تبدیل نماید.
در بیمارانی که افزایش قندخون بدون علت مشخص دیده می شود باید احتمال پرکاری تیروئید در نظر گرفته شود.
کم کاری تیروئید با انواع ناهنجاری ها در متابولیسم چربی های خون از جمله افزایش تری گلیسرید و کلسترول LDL همراه است.
کم کاری تیروئید حتی می تواند دیس لیپیدمی شایع در افراد مبتلا به دیابت نوع ۲ که سبب افزایش خطر ابتلا به بیماریهای قلبی می شود را تشدید نماید. با درمان تیروکسین می توان اختلالات چربی را معکوس نمود.
توجه کنید داروهایی نظیر وارفارین ، دوپامین و تروئید می توانند بر روی عملکرد داروهای تیروئید تأثیر گذارند، به همین علت پزشک خود را از همه انواع داروهایی که در حال حاضر مصرف می کنید ، مطلع کنید.

انسولین

انسولین با اثر به سلول‌های کبد باعث می‌شود این سلول‌ها با گرفتن قند از خون و ذخیرهٔ آن به صورت گلیکوژن، قند خون را کاهش دهند و با تجمع گلیکوژن در سلول‌های ماهیچه ای -به عنوان یک منبع سوخت- انرژی را افزایش دهد.  همچنین با اثر به بافت‌های چربی، استفاده از چربی به عنوان منبع سوخت را متوقف می‌کند. در صورت نبود یا کمبود انسولین در خون، بدن از چربی به عنوان منبع سوخت استفاده می‌کند. انسولین به عنوان مرکز کنترل متابولیسم بدن عمل می‌کند.
انسولین در پزشکی برای درمان نوعی دیابت شیرین استفاده می‌شود. در دیابت شیرین نوع یک( دیابت وابسته به انسولین) توانایی تولید انسولین در بدن کاهش می‌یابد یا قطع می‌شود از این رو با تزریق روزانهٔ انسولین(اغلب به صورت زیر پوستی) علایم بیماری از بین می‌رود.
افراد مبتلا به دیابت شیرین نوع دو(یا دیابت غیروابسته به انسولین)، با این که مقدار انسولین در خون از مقدار طبیعی بیش‌تر است، ولی تعداد گیرنده های انسولین کم است.
در مواردی نادر اگر داروهای دیگر اثر گذار نبودند، از انسولین برای کنترل مقدار گلکوز خون استفاده می‌شود.
انسولین بر اعمال سایر نقاط بدن نیز اثر می‌گذارد، برای مثال اگر انسولین وارد مغز شود باعث افزایش توانایی یادگیری و حافظه می‌شود.
انسولین یک هورمون پپتیدی با ترکیب ۵۱ اسیدآمینه می‌باشد. این هورمون از جزایر لانگرهانس، واقع در بخش درون‌ریز پانکراس، به خون ترشح می‌شود، نام انسولین نیز از واژهٔ لاتین “اینسولا” به معنی جزیره گرفته شده‌است وزن مولکولی انسولین ۵۸۰۸ دالتون اندازه گیری شده‌است.